Dat is mijn titel van mijn column die vrijdag in de Telegraaf stond.
Hier is de tekst:
De onheilspellende berichten stapelen zich op. Maar wie heeft er nou gelijk, die paniekzaaiende autoriteiten of de koele kikkers op de financiële markten?
Drie weken geleden zei de baas van het Internationaal Energie Agentschap (IEA), Fatih Birol, dat de huidige energiecrisis ernstiger is dan de crises van de jaren zeventig. Deze week deed hij er nog een schepje bovenop door te zeggen dat de huidige olieprijs geen recht doet aan de ernst van de situatie. De prijs zou een stuk hoger moeten zijn. Dat zijn krasse uitspraken.
ECB-baas Christine Lagarde deed deze week een duit in het zakje. Er waren geruchten dat ze haar ambtstermijn, tot eind oktober 2027, niet zou uitdienen. Nu zegt ze echter dat ze blijft, omdat er zwaar weer op komst is. Dan verlaat een kapitein het schip niet.
Het Internationale Monetaire Fonds, tenslotte, benadrukte deze week dat de mondiale economische groei dit jaar het laagst zal zijn sinds de coronacrisis. Ook dat klinkt onheilspellend.
Waar is de tijd van “gaat u maar rustig slapen”? Waarom jagen deze autoriteiten ons de stuipen op het lijf? Dat laatste lukt overigens aardig, want de emoties lopen hoog op. De roep om financiële ondersteuning om de hoge brandstofprijzen te compenseren klinkt luid. In Ierland brak vorige week bijna een kleine burgeroorlog uit, terwijl de brandstofprijzen er een stuk lager waren dan bij ons.
Het IMF drukt landen op het hart om vooral niet de accijnzen te verlagen, want dat is te generiek en het terugdraaien van zo’n verlaging roept veel maatschappelijke weerstand oproept. Te laat! Veel landen hebben de accijnzen al verlaagd. Behalve wij dan. De Europese Commissie roept landen op om maatregelen te coördineren. Veel te laat! De meeste landen hebben zelf al maatregelen genomen zonder coördinatie.
Hoe anders is de situatie op de financiële markten. Natuurlijk, de olieprijs is zo’n 50 procent opgelopen en dat merken we aan de pomp. Ook de Europese gasprijs ligt nu een derde hoger dan begin dit jaar. Maar om Fatih Birol van het IEA van repliek te dienen, in de jaren zeventig vertienvoudigde de olieprijs binnen een paar jaar. En in 2022 bereikte de Europese gasprijs het achtvoudige van de huidige. Hoe kan de crisis nu ernstiger zijn dan in de jaren zeventig?
Financiële markten zijn, gegeven de omstandigheden en de alarmistische verhalen van sommige autoriteiten, juist opvallend rustig. Aandelenmarkten koersen zelfs op recordniveaus.
Wie heeft er nou gelijk, die paniek zaaiende autoriteiten of de koele kikkers op de financiële markten? Een belangrijke les die ik als bankeconoom heb geleerd is dat je het collectieve intellect van de markt moet respecteren. De markt heeft niet altijd gelijk, maar heel vaak wel. En die paniekzaaiers dan? Een andere les die ik heb geleerd is dat je met sombere verhalen veel meer aandacht krijgt dan met positieve. Voor sommige autoriteiten is die verleiding kennelijk te groot.